Kolejnym krokiem jest rozpoczęcie kopania ziemi na wybranym terenie, by zdjąć jej wierzchnią warstwę. Trzeba to zrobić na głębokość przynajmniej 10 cm. Ogólnie przyjęte zasady mówią, że siatkę umieszczać można na około 20 cm pod trawnikiem i na około 30 cm pod rabatami kwiatowymi czy warzywnymi. W ofercie OBI nie brakuje ziemi uniwersalnej, do roślin zielonych czy pod kwiaty. Oferujemy też torf polecany dla gatunków lubiących kwaśne pH, np. wrzosów i turzyc. Korzystając z naszych produktów, sprawisz, że Twój ogród będzie jeszcze bardziej dekoracyjny i zróżnicowany. Wspaniale prezentują się na parapetach i balustradach, można posadzić je w doniczkach podwieszonych pod sufitem albo umocowanych na ścianie. Dzięki temu ich pędy miękko się układają, całe pokryte pięknymi, dużymi kwiatami o kielichowatym kształcie. Warto pogłębić wiedzę, jak pielęgnować kwiaty doniczkowe. Podpory pod rośliny w ogrodzie. Wysokość podpór trzeba dostosować do rozmiarów, jakie osiąga dany gatunek, oraz do charakteru jego wzrostu. Mocnych zabezpieczeń wymagają pnącza - w ich wypadku montujemy je jeszcze przed posadzeniem młodych okazów bądź wysianiem nasion. Do wykonania podpór możemy użyć różnych materiałów. . Jako że nadszedł okres rozmnażania wielu roślin przez sadzonki zielne, podajemy Wam instrukcję wykonania idealnego podłoża do ukorzeniania roślin. Nie bez znaczenia jest, w jakiej ziemi umieścimy nasze sadzonki – jedne korzenią się szybko i łatwo, a inne długo, więc trzeba zadbać o jak najlepsze warunki stymulujące rozwój korzeni. Przedstawiamy Wam podstawę prawidłowego rozmnażania roślin – przygotowanie podłoża. Pierwszym rodzajem podłoża będzie takie, które idealnie nadaje się do roślin trudno korzeniących się, takich jak: krzewuszka, magnolia, róża, złotokap, itd. Do rozmnażania tych roślin wykorzystujemy gruboziarnisty piasek, najlepiej rzeczny, ponieważ jest on wypłukany z wszelkich zanieczyszczeń. Jego zaletą jest także to, że po podlaniu nie wytwarza się na jego powierzchni skorupa. Piasek jest jałowy, dlatego sadzonkom w nim posadzonym nie zagrażają grzyby i porosty. Takie podłoże, wolne od składników odżywczych i zanieczyszczeń, stymuluje wzrost kalusa i zapobiega uszkodzeniom sadzonek, spowodowanym długim okresem ukorzeniania w tym podłożu (ponad miesiąc u trudno korzeniących się roślin). UWAGA! Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na temat rozmnażania roślin, to koniecznie weź udział w szkoleniu przygotowanym przez Zielone Pogotowie. Szkolenia dostępne są na naszej platformie: Podłoże nr 1 – gruboziarnisty piasek Drugim rodzajem podłoża, które stosujemy tym razem do roślin łatwo i bardzo łatwo korzeniących się, jest mieszanina piasku z torfem. Używamy do tego celu torfu wysokiego, złożonego głównie z włókien, które bardzo dobrze chłoną i utrzymują wilgoć w podłożu. Piasek z torfem mieszamy w proporcji 1:1. Taka mieszanina świetnie sprawdzi się w ukorzenianiu takich roślin jak: budleja, trzmielina, hortensja, bukszpan, laurowiśnia, lawenda, które ukorzeniają się już po 2-4 tygodniach. Do piasku z torfem dodajemy wapno, które odkwasi podłoże ( można także użyć już odkwaszonego torfu ) Dodajmy też trochę nawozu wieloskładnikowego, aby rośliny, które już się ukorzenią miały na start dawkę składników odżywczych. Mieszankę należy dobrze wymieszać, tak, aby powstała jednorodna masa. Podłoże nr 2 – mieszanka torfu i piasku Jeśli chodzi o przechowywanie sadzonek przez zimę, mamy dla was świetny sposób.– – mininspekty, które bardzo dobrze utrzymują wilgoć i chronią nasze rośliny przed mrozem i uszkodzeniami. Do wykonania takich inspektów potrzebne będą nam deski (np. ze starej palety ), które zbijamy lub skręcamy w kwadrat o dowolnym polu powierzchni. Tak przygotowany korpus naszego inspektu obijamy folią. Ważna jest jego wysokość. Sadzonki powinny swobodnie mieścić się pod folią i nie stykać się z nią. W naszym przypadku było to ok. 10 cm wysokości. Podstawą naszego inspektu będzie wcześniej przygotowane przez nas podłoże. Przygotowanie ziemi rodzimej pod taki inspekt polega na rozłożeniu w wyznaczonym miejscu włókniny (najlepsze miejsce to takie, do którego dociera mało słońca). Rozłożenie włókniny zapobiegnie niszczeniu sadzonek przez gryzonie, a także pojawianiu się chwastów. Na włókninę wysypujemy nasze podłoże, kształtujemy je na kształt kwadratu wielkości naszego inspektu. Warstwa ziemi powinna być grubości mniej więcej długości palca, aby sadzonki miały miejsce na wytworzenie korzeni. Podłoże przykrywamy konstrukcją z desek i folii i gotowe. Inspekt należy docisnąć do podłoża Możemy już ukorzeniać nasze sadzonki. W gorące i suche dni możemy uchylać inspekt i wietrzyć nasze rośliny. Zimą, w mroźniejsze dni okrywamy nasze inspekty warstwą liści, styropianu lub kory. Jeśli się ociepli – zdejmujemy okrycie aby rośliny miały dostęp do światła dziennego. Bardzo ważne jest wietrzenie sadzonek, najlepiej w pochmurne dni. Autorem tego tekstu jest Dawid Albecki Jaka ziemia do paproci? Paprocie to piękne rośliny doniczkowe, które chętnie uprawiamy w domu. Różnorodność kształtów i kolorów jest olbrzymia. Poznaj najpopularniejsze gatunki, dowiedz się jaka ziemia do paproci będzie najlepsza i jak o nie dbać. Paprocie nie są łatwe w uprawie – niektóre gatunki bywają wyjątkowo kapryśne i wymagają odrobiny wiedzy i doświadczenia. Z naszym przewodnikiem wyhodujesz w domu piękne paprocie. Gatunki paproci Paprocie to rośliny, które w czasach prehistorycznych porastały licznie naszą planetę. Występowały w erze paleozoicznej, co dowodzą skamieniałości z tamtego okresu. Szacuje się, że odmian mogło być kilka milionów. Dziś jest "tylko" 10 tys. gatunków. Większość paproci to rośliny pochodzące z dolnych partii lasów, dlatego ich wymagania i sposób pielęgnacji muszą przypominać ich naturalne środowisko. Paprocie zasiedlają miejsca w półcieniu; lubią wilgotne i próchnicze podłoże. Zanokcica (Asplenium) Do tego rodzaju należy ok. 70 gatunków paproci. Najczęściej uprawiana jest zanokcica gniazdowa (Asplenium nidus). W warunkach naturalnych liście mogą osiągać nawet do 100 cm, w mieszkaniach do 30-40 cm. Są trudne w uprawie i podatne na choroby. Zalecane są dla osób, które mają już doświadczenie z paprociami. Łosie rogi (Platycerium) Jej liście mogą osiągać długość około 100 cm. W lecie dobrze rosną w temperaturze pokojowej, w zimie w 16-18°C. Najlepiej służy jej wilgotność powietrza powyżej 60%. Bardzo dobrze prezentuje się w wiszących doniczkach. Jest łatwa w uprawie i dobrze toleruje większość warunków (jednak nie lubi bezpośredniego słońca). Flebodium (Phlebodium) Flebodium złociste ma silnie dekoracyjne liście o niebieskozielonej barwie oraz złote zarodnie. Uprawa tej odmiany wymaga wysokich temperatur latem oraz dużej wilgotności. Paproć szybko się rozrasta, dlatego należy ją przesadzać raz do roku. Można nawozić ją co dwa tygodnie. Niekropień (Adiantum) Liście tej odmiany są bardzo charakterystyczne, trójkątne i lekko powcinane. Lubi częste spryskiwanie liści wodą o temperaturze pokojowej. To idealna paproć do domu – łatwa w uprawie, dobrze się czuje w ciemnych pokojach. Rośnie dość szybko i bujnie. Nefrolepis (Nephrolepis) Najczęściej uprawiana odmiana w domowych warunkach. Jest rośliną mało wymagającą. Optymalna temperatura to 16-20°C, zimą zaś 10-12°C. Lubi częste zraszanie. Źle reaguje na przesadzanie. Warunki uprawy Mimo mnogości gatunków i odmian, większość paproci ma podobne oczekiwania. Najważniejsze jest to, aby stworzyć im warunki zbliżone do ich naturalnego środowiska. Dlatego należy pamiętać, o przygotowaniu odpowiedniego miejsca w domu. Paprocie nie lubią ostrego słońca, preferują półcień lub rozproszone światło. Idealna temperatura do uprawy to 20-25°C latem i około 15-18°C w zimie. Szczególnie ciężko znoszą właśnie zimę, gdy w pomieszczeniach jest sucho i bardzo ciepło. Dlatego warto nawilżać dodatkowo powietrze w miejscu, gdzie rośnie paproć. Pamiętaj, że idealna wilgotność powietrza dla paproci wynosi 60-80%. Ziemia do paproci Paprocie to rośliny leśne, które najlepiej rosną w ziemi zbliżonej do podłoża leśnego. Ziemia do paproci powinna być przepuszczalna, żyzna, o lekko kwaśnym odczynie. Najlepsza jest ziemia kompostowa z torfem, piaskiem i próchnicą. Jeśli nie mamy możliwości samodzielnie jej przygotować, możemy kupić gotową ziemię do paproci. Paprocie należy systematycznie podlewać, jednak nie lubią one zbyt mokrej ziemi w doniczce. Dlatego należy wcześniej przygotować warstwę drenażu na dnie doniczki (np. z keramzytu, który świetnie zatrzymuje wilgość). Niezbędny sprzęt Aby przesadzić paprotkę będziesz potrzebować: Doniczek Ziemi do paproci Sadzonek Kompostu Małej łopatki Keramzytu Jak przesadzać paprocie? W przeciwieństwie do wielu roślin, paprocie nie wydają kwiatów. Legenda o poszukiwaniu kwiatu paproci w noc świętojańską jest tylko starą ludową historią. Paprocie rozmnażają się za pomocą rozsiewanych zarodników lub podziemnych kłączy. Aby przesadzić paproć przygotuj odpowiednie doniczki z przygotowanym wcześniej drenażem. Nowe sadzonki paproci jest łatwiej uzyskać z kłączy niż wysiewać zarodniki. Wynika to z tego, że do wykiełkowania potrzebują one specyficznych warunków, które trudno odtworzyć w mieszkaniu. Gdy mamy już gotowe sadzonki, to sadzimy je na głębokość około 3-5 cm i przysypujemy delikatnie ziemią do paproci lub ziemią z kompostem. Następnie podlewamy roślinę i zraszamy liście. Paproć należy przesadzać wiosną (marzec, kwiecień). Świeże podłoże do paproci pozwoli im urosnąć szybciej. Można także przesadzać paproć co dwa, trzy lata, jeśli jest ona bardzo duża i nie lubi częstego zmieniania podłoża. Pielęgnacja paproci Pielęgnacja paproci wymaga od nas regularnego podlewania i dokarmiania nawozami. Paprocie źle tolerują chemiczne środki ochrony roślin. Dlatego zalecamy używanie naturalnych nawozów. W okresie intensywnego wzrostu (wiosną i latem) należy paprocie nawozić co tydzień. Jesienią możemy to robić rzadziej, co dwa-trzy tygodnie. W okresie spoczynku, czyli przez zimę możemy zaprzestać nawożenia. Choroby paproci Paprotki mogą zostać zaatakowane przez choroby lub szkodniki (np. tarczniki, przędziorki). Najczęściej jednak chorują w wyniku złej pielęgnacji. Warto obserwować rośliny i sprawdzać stan ich liści – na przykład zamieranie brzegów i wierzchołków. Gdy zauważymy pierwsze objawy choroby, to należy usunąć chore liście i pozwolić roślinie się zregenerować. Paprotki często są atakowane przez grzyby – ale jest to niestety efekt zbyt obfitego podlewania. Czasem na paproci pojawiają się szkodniki, które żywią się liśćmi lub podgryzają korzenie. Aby zapobiec pojawieniu się insektów, można włożyć w ziemię specjalne pałeczki nawozowo-owadobójcze. Paprocie to jedne z najpopularniejszych roślin doniczkowych. Zapewnienie im odpowiedniej pielęgnacji sprawi, że na długo zagoszczą w naszych domach i będą naszymi ulubionymi roślinami pokojowymi. Lubi słońce, dobrą ziemię i podlewanie. Aby arbuz owocował, najlepiej uprawiać go z rozsady. Nasiona sieje się w lutym lub ewentualnie w marcu. W polskim klimacie arbuz najlepiej uprawiać z rozsady. To warzywo ma długi okres wegetacyjny. Fot. Niepodlewam Inne nazwy: Arbuz zwyczajny, Citrullus lanatus, Kawon Arbuz należy do rodziny dyniowatych. Spokrewniony jest z takimi warzywami jak cukinia, dynia, kabaczek, melon, ogórek, patison. Cechy: roślina jednoroczna Wysokość: około 20 cm Długość: 200-300 cm Nasiona: KLIKNIJ TUTAJ Arbuz wije się po ziemi. Potrafi się wspinać na podpory za pomocą wąsów, jak np. ogórek. Podpory trzeba tak dobierać, by owoce nie wisiały (urywają się pod własnym ciężarem). Arbuzy najczęściej jednak uprawia się bez podpór. Rośliny są długie i wąskie. Nie zajmują dużo miejsca. Nie należy ich przycinać. Arbuz ma kwiaty męskie oraz żeńskie. Kwiaty są żółte. Męskich jest zawsze więcej niż żeńskich. Liście arbuzów są zielone, czasem w srebrzyste, nieregularne smugi i plamy. Nie jest to objaw choroby lecz cecha niektórych odmian. Zagon z arbuzami, czyli basztan. Na zdjęciu jest odmiana Złoto Wolicy. Fot. Niepodlewam Rozmnażanie: nasiona Arbuz wschodzi po 7-10 dniach, ale jeżeli ma ciepło. Nasiona arbuza kiełkują w temperaturze 20-22 stopni Celsjusza. Uwaga! Arbuzy nie wschodzą w zimnych pomieszczeniach, np. nieogrzewanej altance. Arbuzy można siać na dwa sposoby: Siew do gruntu pod osłonami – od końca lutego do końca kwietnia (II-IV) w ciepłej szklarni i tunelu foliowym. Nasiona umieszcza się po 1-2 sztuki w oddzielnych dołkach. Jeżeli wzejdą dwa nasiona, słabszy arbuz trzeba usunąć. Uwaga! Nie warto siać arbuzów do gruntu bez osłon. Takie arbuzy, jeśli wzejdą, ładnie rosną, kwitną i nawet zawiązują owoce, ale nie dojrzewają w polskim klimacie, bo mają długi okres wegetacji. Słodkie, dojrzałe arbuzy można wyhodować w gruncie bez osłon TYLKO z rozsady. Rozsada – nasiona sieje się OSOBNO do małych doniczek od 20 do 29 lutego (II) oraz ewentualnie w marcu (III) po namoczeniu nasion, by przyśpieszyć kiełkowanie. Rozsadę arbuzów wysadza się do gruntu na przełomie maja i czerwca (V-VI). Arbuz TRZEBA przesadzać bardzo ostrożnie, by nie naruszyć bryły korzeniowej. Arbuz nie lubi obcinania korzeni i nie przyjmuje się posadzony z gołym korzeniem. Jak zrobić rozsadę arbuzów CZYTAJ TUTAJ Rozsadę arbuza robi się wyłącznie w doniczkach. Arbuz nie lubi naruszania bryły korzeniowej podczas przesadzania. Fot. Niepodlewam Głębokość siewu: 2-3 cm Zbiór: sierpień (VIII) Owoce arbuzów są okrągłe lub owalne. W zależności od odmiany mają skórkę żółtą, zieloną (od bardzo jasnej po ciemną) oraz wielobarwną (w paski i łaciatą). Miąższ arbuzów może być czerwony, pomarańczowy lub żółty (w zależności od odmiany). W polskim klimacie arbuz wydaje zwykle 1-2 dojrzałe, słodkie owoce (jeden duży, a drugi mały). Uwaga! Gdy owoc arbuza ma wielkość jabłka, warto pod niego podłożyć np. deseczkę lub słomę, by nie stykał się z ziemią. Po 45 dniach arbuz jest dojrzały i można go zrywać. Zastosowanie: owoce deserowe Stanowisko: słoneczne Arbuz musi mieć bardzo dużo słońca. Tylko wtedy jego owoce mogą dojrzeć w polskim klimacie. Najlepiej sadzić go od południa, w miejscach osłoniętych od wiatru. W miejscach półcienistych arbuz dobrze rośnie i kwitnie, lecz słabo zawiązuje owoce. Poza tym owoce z takich arbuzów rzadko dojrzewają. Gdzie siać i sadzić: szklarnia, tunel foliowy, warzywnik, donice Arbuz dobrze rośnie w donicach np. na balkonie. Donica musi być duża, o pojemności co najmniej 10 l. Gleba: żyzna, próchnicza, lekko wilgotna; odczyn od lekko kwaśnego do obojętnego (pH 6-7) Arbuz najlepiej rośnie w pierwszym roku po oborniku, najlepiej końskim. Gdy ziemia nie była nawożona obornikiem, można zastosować kompost – około 40-50 l (4-5 wiader) na 10 metrów kwadratowych. Arbuzy można uprawiać na czarnej folii, by miały więcej ciepła i słońca (ale nie jest to konieczne). Podlewanie: umiarkowane Arbuz lubi mieć lekko wilgotną ziemię, ale nie mokrą. Korzeni się płytko, podobnie jak ogórek. Toleruje lekkie przesuszenie. Nawożenie: w amatorskiej uprawie, jeśli ziemia była dobrze nawieziona wcześniej, nie ma potrzeby Nawożenia raz w tygodniu potrzebują arbuzy w donicach. Polecane są nawozy naturalne, np. z pokrzywy lub odchodów dżdżownic. Raz w tygodniu zasila się także arbuzy posadzone w słabej lub przeciętnej ziemi. Najlepsze do arbuzów są nawozy naturalne. Kwiaty arbuza. Fot. Niepodlewam Odporność na mróz: brak Arbuzy niszczy najmniejszy mróz. Potrafi jednak dobrze przetrwać temperaturę bliską 0 stopni Celsjusza, a nawet grad. Choroby i szkodniki: jak innych roślin dyniowatych Arbuz ogólnie rośnie zdrowo i rzadko sprawia problemy. Najbardziej wrażliwy okres to czas wschodzenia. Jeśli arbuz ma wtedy za mało słońca i za mokro, atakuje go fuzarioza. Siewki gwałtownie zamierają. Podczas długiej, deszczowej pogody arbuz bywa atakowany przez choroby grzybowe, jak mączniak prawdziwy, mączniak rzekomy, szara pleśń. Środki ochrony roślin można znaleźć w Sklepie Niepodlewam Ciekawe odmiany arbuzów Bingo – miąższ czerwony Janosik – miąższ żółty Orange Tendersweet – miąższ pomarańczowy Sugar Baby – miąższ czerwony Złoto Wolicy – miąższ czerwony Arbuz Janosik. Fot. Niepodlewam Warto wiedzieć Basztan to dawna nazwa miejsca w ogrodzie lub na polu, gdzie uprawiano arbuzy oraz melony. W Polsce arbuzy uprawia się od wieków. Zwykle przeznaczono je na owoce deserowe gaszące pragnienie w czasie upałów. Robiono z nich także lody oraz konfitury. Już w XVIII wieku uprawiano w Polsce wiele odmian arbuzów. Tak w 1777 roku pisał o arbuzach ks. Krzyształ Kluk w książce „O roślinach, ich trzymaniu, rozmnożeniu i zażyciu”: „Są białe, i zielone, małe i wielkie, okrągłe i podługowate, podobnież melonom wychowują się, lecz zapachu nie mają”. Kluczem do sukcesu w uprawie hortensji jest nie tylko właściwy wybór gatunku i odmiany oraz niezbyt słoneczne stonowisko sadzenia, ale również przygotowanie odpowiedniej ziemi. Zły wybór podłoża wyraźnie odbija się na zdrowiu i wyglądzie hortensji. Zobacz jaka jest najlepsza ziemia dla hortensji i co zrobić, gdy nie mamy takiej w ogrodzie. Oto wszystko o wymaganiach glebowych hortensji, zalecanych właściwościach i odczynie pH ziemi dla hortensji! Jaka ziemia do hortensji zapewni obfite kwitnienie?Fot. Jak przygotować ziemię dla hortensji? Hortensje powinny rosnąć w ziemi lekkiej, żyznej, bogatej w próchnicę i składniki pokarmowe. Dodatkowo ziemia do hortensji powinna być stale umiarkowanie wilgotna, przepuszczalna i dobrze zdrenowana. Najlepsze dla hortensji są gleby piaszczysto-gliniaste, które nie kumulują nadmiaru wody i są dobrze napowietrzone. Na podłożach gliniastych i nieprzepuszczalnych, po dłuższych odpadach deszczu oraz przy wiosennych roztopach, woda zalega w strefie korzeniowej hortensji, co szybko prowadzi do gnicia korzeni i obumierania całych krzewów. Na glebach bardzo przepuszczalnych korzenie hortensji nie są zagrożone gniciem, jednak wilgoć zbyt szybko przenika do głębszych warstw ziemi, niedostępnych dla systemu korzeniowego hortensji. Należy jednak zwrócić uwagę, że wymagania glebowe różnych gatunków hortensji nieco się różnią. Wyżej opisane wymagania glebowe dotyczą szczególnie hortensji ogrodowej (Hydrangea macrophylla) i hortensji piłkowanej (Hydrangea serrata), które są bardzo wrażliwe zarówno na gleby ciężkie i zlewne oraz zbyt lekkie i jałowe. Najbardziej tolerancyjnym gatunkiem jest hortensja krzewiasta (Hydrangea arborescens), która akceptuje wszystkie rodzaje gleb wraz z glebami jałowymi i wapiennymi. Wiadomo, że idealne warunki glebowe dla hortensji nie występują w każdym ogrodzie. Dlatego w miejscu, w którym planujemy uprawiać hortensję, gleba będzie wymagała przygotowania. Gleby zbite będą potrzebowały rozluźnienia żwirem, torfem lub korą sosnową, a zbyt lekkie i ubogie w składniki pokarmowe - wzbogacenia kompostem lub obornikiem. Łatwiejszym rozwiązaniem jest wykorzystanie w trakcie sadzenia podłoża dla roślin wrzosowatych, które spełnia również wymagania hortensji. A zatem jako ziemię do hortensji możemy stosować np. ziemię do azalii i rododendronów. Dlaczego hortensja nie kwitnie? Hortensje są pięknymi roślinami, szczególnie w okresie kwitnienia. Ich wspaniałe kwiatostany od razu przykuwają wzrok. Czasami jednak nie chcą zakwitnąć. Dlaczego tak się dzieje i czy to my ogrodnicy popełniamy jakiś błąd? Poznaj 5 powodów dlaczego hortensja nie kwitnie i dowiedz się jak pobudzić hortensje do kwitnienia! Więcej... Jakie pH ziemi do hortensji? Hortensje najlepiej rosną na glebach kwaśnych lub lekko kwaśnych, czyli o pH w granicach 4,5 - 6,5. W tych zakresach hortensje rosną i rozwijają się prawidłowo. Na glebach o pH 6,5 i wyższym pojawia się żółknięcie (chloroza), zasychanie i opadanie liści. Dzieje się tak, ponieważ rośliny nie są w stanie w takich warunkach pobierać z podłoża żelaza, manganu i glinu. Jeżeli zależy nam na uzyskaniu odpowiedniej barwy kwiatów określonych odmian hortensji, wówczas trzeba im zapewnić podłoże o bardzo ściśle określonym pH. Odmianom o kwiatach różowych i czerwonych należy zapewnić podłoże o pH w przedziale 5,5 - 6,0, natomiast odmianom o kwiatach niebieskich, podłoże o pH w granicach 4,5 - 5,0. Zbyt wysoki odczyn pH gleby w ogrodzie, przed sadzeniem hortensji, należy obniżyć do optymalnego poziomu. W tym celu stosuje się torf wysoki, przekompostowaną korę sosnową, trociny oraz nawozy fizjologicznie kwaśne, takie jak siarczan amonu, siarczan potasu oraz mocznik. Idealnym produktem do zakwaszenia ziemi pod hortensje sadzoną w ogrodzie będzie też zakwaszacz Podłoże pH- oraz specjalistyczny nawóz do hortensji z zakwaszaczem. Ilość nawozów potrzebnych do obniżenia pH gleby zależy od jej wyjściowego odczynu i składu gleby. Odczyn pH gleby w ogrodzie możemy sprawdzić za pomocą kwasomierza glebowego lub elektronicznego, zaś w celu uzyskania bardziej dokładnego i wiarygodnego wyniku badania, warto wysłać próbkę ziemi do specjalistycznego laboratorium. Jaka ziemia do hortensji doniczkowych? Wymagania glebowe hortensji doniczkowych nie różnią się zasadniczo od tych, które mają hortensje uprawiane w gruncie. Najlepszym podłożem dla hortensji w doniczce jest substrat torfowy wymieszany z korą sosnową w stosunku 1:1, wzbogacony dodatkowo wieloskładnikowym, długodziałającym nawozem mineralnym lub kompostem. Wymagania glebowe hortensji uprawianych w pojemnikach doskonale zaspokoi także specjalistyczne podłoże dla roślin wrzosowatych. Do ziemi w doniczce zaleca się dodać TerraCottem (zawiera ono w składzie hydrożel, który zapobiega szybkiemu wysychaniu ziemi w doniczce). Dzięki temu hortensje nie będą odczuwały barku wody w okresach suszy lub zbyt rzadkiego podlewania.  Przeczytaj również: Nawożenie hortensji. Jak, kiedy i czym nawozić hortensje? Hortensje to jedne z najbardziej lubianych krzewów ogrodowych, wydających piękne kwiaty. Kwiaty jednak nie rozwiną się tak ładnie, jeśli nie zapewnimy roślinie odpowiedniego nawożenia. Zobacz jak prawidłowo nawozić hortensje oraz jaki nawóz do hortensji wybrać, aby krzewy te obficie kwitły i zdrowo rosły! Więcej... Co posadzić obok hortensji? Wśród roślin, które są dobrym towarzystwem dla hortensji, znajdują się liczne byliny, trawy ozdobne, krzewy liściaste, iglaki, rośliny wrzosowate oraz rośliny jednoroczne. Zobacz co posadzić obok hortensji aby ogrodowa rabata mieniła się bogactwem form i kolorów! Więcej... Plamy na liściach hortensji. Skąd się biorą i jak je leczyć? Plamy na liściach hortensji mogą mieć różne kolory i kształty. Ich pojawianie się sygnalizuje zazwyczaj poważne problemy, będące wynikiem choroby grzybowej lub błędów w uprawie. Zobacz skąd się biorą plamy na liściach hortensji i jak leczyć rośliny z takimi plamami. Więcej...

pas ziemi pod kwiaty